OnlinePana

आज : २०७८ साउन १६ गतेPreeti to UnicodeUnicode to PreetiRoman to UnicodeDate Converter
कोरपाटी प्रस्तोता नेत्र शाहीजेठ २५, २०७७जुम्ला,
१५७७ पटक

२५ जेठ २०७७, आइतबार

सम्माननीय प्रधानमन्त्रीज्यू,

नेपाल सरकार प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रीपरिषदको कार्यालय,
सिंहदरवार काठमाडौं नेपाल ।

सर्वप्रथम कोभिड १९ को महामारी सङ्कटको घडीमा आइसोलेशनको शय्याबाट सम्माननीय प्रधानमन्त्रीसहित नेपाल सरकारलाई हार्दिक नमस्कार ।

म एक दुर्गम क्षेत्रमा काम गर्ने स्वास्थ्यकर्मी । जो कोभिड १९ बाट सङ्क्रमित भइ कर्णाली स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठान शिक्षण अस्पतालको आइसोलेसन बेडमा छु ।

अझै राज्यको योगदानका लागि मेरो आलेखले स्वास्थ्यकर्मी, सुरक्षाकर्मीलाई केही हौसला बढाउँछ कि, राज्यका निकायको रणनीति परिवर्तन हुन्छ कि, भनेर मन नलाग्दा नलाग्दै पनि कापी र कलम लिएर केरमेट गर्ने जमर्को गरेको छु ।

कोभिड १९ विश्वका विभिन्न ठाउँमा जस्तै नेपालमा पनि फैलिरहेको छ । दुर्गम जिल्ला जुम्लामा पनि सङ्क्रमितको सङ्ख्या बढिरहेको छ । भारतबाट आएका जुम्ली नागरिकको स्वास्थ्य जाँच गर्ने म स्वास्थ्यकर्मी भएको कारण मलाई केटीएस (कर्णाली प्राविधिक शिक्षालय) को क्वरेण्टीनमा खटाइयो । जहाँ मैले कर्तव्यनिष्ठ भएर, गौरव महसुस गर्दै जिम्मेवारी सम्हालेर काम गरेँ । तर अव्यवस्थित क्वरेण्टीन, व्यवस्थापन कमजोरीले गर्दा आज कर्णाली प्रदेशको सम्भवतः म पहिलो सङ्क्रमित स्वास्थ्यकर्मी भएको जानकारी गराउँछु ।

तर पनि आज देश कोभिड १९ महामारी रोकथामको अभियानमा जुटिरहेको छ । हामी सरकारसँगै यही अभियानमा छौँ । यसलाई नियन्त्रण गर्न सिङ्गो राष्ट्र जुटिरहेकोमा म गर्व गरिरहेको छु ।

जब चीनको वुहानबाट कोरोना फैलिन थाल्यो, हामी त्यही बेलादेखि फितलो तयारीमा थियौँ । तर पनि सरकारले खटाएको ड्युटीमा डट्नुपर्छ भन्ने सोच हामी सबैले बनायौँ । अझै स्वास्थ्यकर्मीहरु अग्रपङ्क्तिमा जुटेका छौँ ।

सुरुका समयमा हामीलाई लाग्थ्यो, यो समस्या नेपालमा आउँदैन तर नेपालमा सङ्क्रमण सुरु भयो र बिस्तारै फैलिन थाल्यो ।

आज स्वास्थ्यकर्मी आफ्नो घर परिवारभन्दा पनि राज्य अनि पेसालाई महत्त्व दिएर दिनरात ड्युटीमा खटिरहेका छन् । कोही प्रयोगशालामा, कोही आइसोलेसनमा, कोही क्वरेण्टीनमा र गाउँगाउँमा पुगेर निरन्तर काम गरिरहेका छन् । तर अभिभावकको रुपमा रहेको राज्य बेवारिसे देखिँदा हामी स्वास्थ्यकर्मीलाई दुखित तुल्याएको छ ।

काम गर्दागर्दै कोभिड १९ को सङ्क्रमण भएको खबर मेरो लागि अप्रत्याशित भयो । तर पनि डराएको छैन । रत्तिभर म हडबडाएको छैन । मेरोपछि राज्य छ, सरकार छ !

तर मसँग जोडिएको घर, परिवार, समाज आज तरङ्गित छ । मैले मन र आत्मालाई सम्हालेर घर, परिवार र आफन्तलाई केही हँुदैन भनेर सान्त्वना दिनुबाहेक अरु मसँग के थियो र ? तर पनि आत्मबल र साहस घटाएको छैन ।

नेपालको सन्दर्भमा कोरोनाको मृत्युदर निकै कम छ । तर यो कुरा आम नागरिकले बुझेका छैनन् । समुदायमा मानिस आतङ्कित भएका छन् । कोभिड १९ बाट सङ्क्रमित भइ आइसोलेसनमा रहेका दाजुभाइ दिदीबहिनीहरुमा मेरो सल्लाह छ– धैर्य गर्नुहोस्, आत्मविश्वास बलियो बनाउनुहोस्, पोषिलो खाना, सरसफाइ र सामान्य व्यायाम गर्नुहोस्, तपाईँ हामी कोरोनाबाट अवश्य बच्नेछौँ ।

अब म सरकारसँग दुई वटा प्रश्न राख्न चाहन्छु ।

पहिलो प्रश्न : ‘कोभिड १९ को महामारीबाट देश बिरामी भएको बेला सामान्य स्वास्थ्यकर्मी जो बिना हतियार युद्धमा पठाइयो, जसको परिणाम आज हामी आइसोलेसन वार्डमा उपचार गर्नुपर्ने बाध्यता रहेको छ । यस्तो कमजोर व्यवस्थापनले अब स्वास्थ्यकर्मीले यो युद्ध जित्न सक्लान् त प्रधानमन्त्रीज्यू ? अनि हामी स्वाथ्यकर्मी समाज सेवामा कुन मुख लिएर जान सक्छौँ ? हामी स्वास्थ्यकर्मीको उपचार, घर, परिवारको शिक्षा स्वास्थ्यको ग्यारेण्टी गर्नुपर्छ कि पर्दैन ?’

अर्को प्रश्न : ‘पीसीआर पोजेटिभ भएकालाई कति दिन, सात दिन, एक महिना, एक वर्ष या कति दिन आइसोलेसनमा राख्ने हो ? अहिले कोरोना पोजेटिभ भएकाहरुलाई हेर्ने दृष्टिकोण कस्तो छ ?’

यसका साथै मलाई यस घडीमा सहयोग गर्नेे, जोश र जाँगर दिने, फोन गरेर सहयोग गर्ने, फोन गरेर हौसला दिने, माया गर्ने शुभचिन्तकहरुलाई विशेष धन्यवाद छ ।
उही राष्ट्रसेवक : शुक्रराज शाही

(शाही, स्वास्थ्यचौकी बड्की जुम्लाका अहेब हुनुहुन्छ ।)


प्रतिकृया दिनुहोस्