OnlinePana

आज : २०७९ आषाढ १४ गतेPreeti to UnicodeUnicode to PreetiRoman to UnicodeDate Converter
कोरपाटी संवाददाताफागुन १०, २०७८जुम्ला,
२८३ पटक

भिखारीले देश बनाउछु भन्दा कसले पत्याउला ।
होश गरौ है भिख दिनेले हाम्रो देशै हत्याउला ।।

मागी खाने मगन्तेले घरवार जोड्छु भने जस्तै ।
समृद्धिका कुरा गर्दै, भाषण गछौ हेर मस्तै ।।

छुहिने त्यो भाडोभित्र पानी जति हालेपनि ।
एकछिन पछि त्यो भाडो नै रित्तो हुन्छ हेर अनि ।।

भ्रष्ट्रचारी वानी हाम्रो जहिले सम्म बढ्दै जान्छ ।
चुहिने त्यो गाग्री हाम्रो पानी सधै घट्दै जान्छ ।।

विदेशीको ऋण अनुदान जति माग्छौ चुहिजान्छ ।
देशका लागि भार थपिन्छ, त्यो धनलाई चोरले खान्छ ।।

अनुदान र ऋण नलिए देश कसरी चल्छ भन्छौ ।
देश समृद्ध हुन्छ, भन्दै विकास पनि फल्छ भन्छौ ।।

एमसिसिलाई ठूलो ठान्दै हाम्रो भाग्य बन्छ भन्छांै ।
अर्कैको पेट वोकेपछि भन अनि लौ के गछौ ।।

अरवौको लोभ नगर, खरवौको खोजी गरौ ।
भ्रष्टाचारको वथान भित्र एकचोटी त छापा मारौ ।।

मरु भुमी होईन नेपाल उर्वरा छ कति कति ।
आफ्नै देशमा खोजी गरौ, धन मिल्ने छ चाहेजति ।।

आफ्नै नाभी भित्र विना नदेखेर भौतारिने ।
बुद्धु जन्तु कस्तुरी झै किन हामी अत्तालिने ।

यो प्राकृतिक सम्पदाको हामी धनि छौ कि छैनौ ?
आत्म निर्भर हुन सक्ने विर नेपाली हौ कि होईनौ ?

हामी सँग के छैन र अर्का संग मागी हिड्छौ ।
सुनको खानी नदेखेर अर्कौ तिर भागी हिड्छौ ।।

सुनको खानी कुल्चिएर भिख माग्नलाई हिडे जस्तो ।
आफैलाई नचिनेर हेर हाम्रो बुद्धि कस्तो ।।

हामी सक्षम, छैनौ तर जे पनि छ हामी सँग ।
धनको विशाल भण्डारै छ, हिमालको पानी सँग ।।

काम नगर्ने कर्महिनले कतै केही देख्दैन रे ?
उखानैछ, खाने मुखलाई त्यो जुगाँले छेक्दैनरे ?

कर्मविर हौ कि हामी या त हौकी मतिहिन ?
आफ्नै पाउमा उभिएर हिड्न नसक्ने गतिहिन ?

परिमल जुम्ली,
२०७८ फागुन ११ गते

 

 

 

प्रतिकृया दिनुहोस्